استانداردهای صنعتی برای تجهیزات کمکی خشک کن دانه عمدتاً به مقررات ملی یا بخش{0} ویژه ای اشاره دارد که باید در مراحل طراحی، ساخت، نصب و بهره برداری برای اطمینان از ایمنی، قابلیت اطمینان و کیفیت پردازش تجهیزات رعایت شود. این استانداردها معمولاً الزامات مربوط به ترکیب مواد، مشخصات ساختاری مکانیکی، مقاومت در برابر حرارت و خوردگی و همچنین اقدامات حفاظتی ایمنی را در بر می گیرد. به عنوان مثال، سیستمهای انتقال و قیفها باید از مواد غذایی-فولاد ضد زنگ یا سایر مواد مقاوم در برابر خوردگی{4}} ساخته شوند تا از آلودگی در هنگام تماس مستقیم با دانه جلوگیری شود. به طور مشابه، فنها، منابع حرارتی و سیستمهای کانالکشی باید استانداردهایی را برای بازده حرارتی و انتشار ایمن برای کاهش خطر آتشسوزی یا انفجار ناشی از تجمع گرد و غبار رعایت کنند. علاوه بر این، طراحی و انتخاب تجهیزات کمکی باید با مقررات ایمنی برای ماشینآلات پردازش غلات{6}}مثل الزامات محافظهای مکانیکی، دستگاههای توقف اضطراری، حفاظت زمین و کنترل دما/رطوبت{7}} برای حفاظت از ایمنی اپراتورها در طول فرآیند تولید مطابقت داشته باشد.
استانداردهای صنعت به مشخصات سیستم های کنترل اتوماسیون، اندازه گیری و نظارت نیز گسترش می یابد. سیستمهای کنترل تجهیزات کمکی باید استانداردهای اتوماسیون صنعتی را رعایت کنند که دارای قابلیتهایی برای نظارت{1}در زمان واقعی دمای خشک کردن، میزان رطوبت دانه، سرعت جریان هوا و وضعیت عملیاتی تجهیزات باشد، در حالی که عملکردهای هشدار و تنظیمات خودکار را نیز فعال میکند. برای خشککنهای دانه با انواع مختلف و ظرفیتهای پردازش، استانداردهای صنعتی معمولاً معیارهای خاصی را تعیین میکنند-مانند سرعت انتقال، راندمان حرارتی، و دقت تنظیم میزان رطوبت{4}}برای اطمینان از نتایج خشککردن پایدار و ثابت. رعایت دقیق این استانداردها نه تنها کارایی خشک کردن غلات و کیفیت محصول را افزایش می دهد، بلکه مصرف انرژی و هزینه های نگهداری تجهیزات را نیز کاهش می دهد، در حالی که به طور همزمان تضمین می کند که کل خط تولید مطابق با قوانین و مقررات ملی در مورد ایمنی مواد غذایی و ایمنی ماشین آلات است.
